Schrijven, schrijven, schrijven…

Het hangt in de lucht…. sneeuw, kou, regen, dan weer zon, warmte, lente…. de seizoenen en het bijkomende weer hebben mij altijd al heel erg geboeid. Het zou een mooi onderwerp voor een voorstelling zijn, de vier seizoenen, en ik kan alvast verklappen dat ‘De Sneeuwkoningin’ dat als centraal thema mee gaat krijgen. Maar zover is het nog niet. Eerst moeten we van ‘Peter Pan’ een daverend succes zien te maken, maar daar heb ik stiekem best wel vertrouwen in dat dat gaat lukken.

Een concreet onderwerp van deze blog moet ik helaas tegoed houden. De laatste weken is mijn inspiratie voor blogs door omstandigheden een beetje gezakt. Voor blogs heb ik misschien geen inspiratie, maar voor het script van ‘Peter Pan’ des te meer. Ieder script dat ik schrijf is sowieso weer een avontuur. Schrijven, schrappen, ideeën uitwisselen met diverse mensen, nog meer schrappen, soms teksten hardop uitspreken (een behoorlijk schizofrene bezigheid kan ik je zeggen), nog meer schrijven…. en uiteindelijk komt er dan één versie waarvan ik denk “ja! Dat wordt ‘m!”. De scripts gaan verder dan alleen maar woorden, althans, de scripts die ik schrijf. Er staan ook veel regie-aanwijzingen in en over iedere punt, komma, uitroepteken, vraagteken, hoofdletter, spatie en/of ander leesteken heb ik uitvoerig nagedacht. Ook beschrijf ik vaak decor, techniek en rekwisieten. Niets in een script is louter toeval. De kunst is dat ik mijn ideeën, mijn beeld op toneel, zodanig verwoord dat ieder ander die het leest hetzelfde beeld voor zich krijgt. Dat lukt best aardig, vooral ook omdat ik omringd ben door mensen die zelf ook heel creatief zijn.

Tot nu toe staat de eerste versie van de eerste akte van Peter Pan uitgetikt ‘op papier’. Het heeft tot nu toe al 26 pagina’s en nog een heleboel meer te gaan. Er zit veel interactie in, veel dialogen en stiekem ook aardig wat muziek en geluidseffecten. Het eindresultaat zou uit moeten komen op 1 juli, alhoewel ik vermoed dat het in het tempo waarin het nu ontstaat wel wat eerder zal zijn. Hoe het ook zij: Peter Pan, in de On Steetsj versie, wordt een feestje…..

Tijd om verder te gaan schrijven en hopelijk heb ik volgende week wat meer inspiratie voor een iets inhoudelijkere blog.

Groeten uit Parijs,

Daniel-Lee.